Posts found under: Sneeuwklassen

dag 5 20 februari 2019

Liebe Freunden,

 

vandaag ga ik het een beetje korter houden omdat een reporter moet zijn waar hij nodig is.

Voormiddag verliep alles naar wens.  Monitor Hilaire is zelfs met zijn groep en voorzien van lunchpakket om 10.00 vertrokken voor de ganse dag.  Hij wou eens grenzen verleggen alsof dat nog niet genoeg is gebeurd deze week. Om 13.00 uur stond iedereen klaar om opnieuw te starten.  Helaas hebben wij toen beroep moeten doen op een ziekenwagen om Klaartje naar het ziekenhuis te brengen daar zij veel last had van steken in de buik.  In dit ziekenhuis hebben zij ons toen doorverwezen naar het ziekenhuis in Trento.  Momenteel is alles in orde met Klaartje maar zij blijft wel een nachtje daar in observatie.  Natuurlijk laten wij Klaartje niet alleen en juf Marianne vergezelt haar op de kamer.  Indien alles verloopt naar wens mag ik ze morgen in de voormiddag gaan afhalen.

In het hotel gaan ondertussen de activiteiten verder.  Op het menu staat alleen maar pizza en hierbij moet ik zeker geen tekening maken.  De elastieken worden stilaan vervangen door een koord.  Na het eten organiseren de monitoren een quiz met alles erop en eraan.  En na de quiz worden dan de diploma’s uitgereikt?  Yes iedereen is geslaagd en dus weer een diploma rijker.  De computerheks komt weer op de proppen en poetsvrouw Marina brengt vandaag hare aanbidder mee.  Hij lijkt een beetje op Rocco Granata maar ik vind persoonlijk Rocco ietsje knapper.  Daarna is het bedtijd en 5 minuten later is het muisstil op alle kamers.  Toch platte batterijen????

Morgen wordt het een drukke dag:

  • koffers maken
  • -om 07.00 uur opstaan
  • de skibus nemen om 08.44 uur
  • skiles van 09.30 uur tot 12.00 uur en van 13.00  tot 14.30 uur
  • skimateriaal afgeven in de skiverhuur
  • in het hotel : wassen, koffer verder inpakken, eten en proberen om tegen 18.30 uur ( ten laatste 19.00uur) te vertrekken
  • aankomen op school tegen 08.00 uur
  • rusten op de bus
  •  …

Juf Marianne gaat een whatsappgroep maken om jullie  een uur op voorhand te verwittigen wanneer zij gaan arriveren op school.  Ook via mail houden wij jullie op de hoogte.

Jullie reporter maakt nog een laatste verslagje in het weekend en wenst jullie alvast een fijne nacht.

Slaapwel,

 

je reporter

 

Lees meer...

dag 4 19 februari 2019

Einen schönen abend, liebe Freunden,

 

Leben heisst…menschen und Dinge umarmen

und wieder loslassen, dass sie grünen und blühen.

Bong, bong, bong en nu weet ik dat Camilo aan het touw hangt om zijn klokken in beweging te brengen.  Het dorp komt tot leven en hotel Santoni doet zeker niet onder.  Op 15 kamers komen de levende wezens tot leven want de batterijen zijn de hele nacht opgeladen.  Ik kan jullie verzekeren dat er geen platte accu bij is en dat iedereen start.  Neen, die hebben geen start- en trekkabels nodig.  Het dagelijks ritueel herhaalt zich en om 10.00 uur staat de hele bende boven op de piste.  De skigroepen verspreiden zich weer over het skigebied op zoek naar nieuwe en spannende avonturen.

Ik hou mijn hartje vast wat ons vandaag weer staat te wachten.  Met padre Camilo heb ik afgesproken om naar de wellness te gaan want hij vindt dat ik dringend gereinigd moet worden van al mijn zonden.  Kwaad zal het zeker niet kunnen en om 13.00 uur komt hij mij oppikken met zijn Fiatje 100.

Maar nu even terug naar de piste want om 12.00 uur is het weer … goed geraden etenstijd en wat eten we?  Ook goed geraden pizza met frietjes.  En hoeveel blijft er op het bord liggen?  Inderdaad NIKS.  Nu onder het eten hoor ik verschillende elastieken van de skibroeken   het begeven.   Ik hoop maar dat de bus op de terugweg bergop kan want ik vrees dat we met enkele kilootjes meer de bus opstappen.  Voila na een fotosessie, een sneeuwgevecht en een kleine rustpauze voor de monitoren vliegen we er weer eens in.

A propos, heb ik al verteld dat de zon in val di Sole weer de ganse dag van de partij was?  Neen?  Dan zal ik het nu doen.  Zonneschijn, waar is mijn zonneschijn?  Niet te ver zoeken want ze hangt boven de Zonnevalei.

Oei een oproep! pront si mit Johan.  Was sagst du?  Ich verstehe sie nicht.  Die musiek steht so laut.  Nu overschakelen op mijn Jean-Marie Duits. Oh, sie sind die grosse boss van bar Esmeralda. Wass?  Is dort eine bende schnotneusen an het dansen,  oei und auch rund die paal. Oei und auch an op die toog?  Ja ich denke dass ich die leute kennen.  Schmeit sie er mar deraus und ich komme sie holen.  Ich komme sofort um die stoep sauber zumachen.  Ich spring in meine latten en haast mij naar bar Esmeralda. Alé Rozanne, Lander, Mathies, Tristan en Giel, ik schaam mij in jullie plaats.  Wie heeft jullie zo opgevoed?  Oké, geen namen noemen want iedereen kan meelezen.  De latten op en snelheid maken.  Voor de rest verloopt de namiddag rustig en zakken we af naar het hotel.  Onderweg stop ik even aan het naaiwinkeltje om een rolletje elastiek te kopen.

Nu ik vergat het bijna te vertellen maar jullie weten toch nog dat er gisteravond iemand aan mijn deur was.  Ik heb niet vlug schrik maar dit geloven jullie nooit .  Plots stond Bella in mijn kamer.  Het blijkt dat dieren een zesde zintuig hebben  en zij is op zoek gegaan naar haar bel die normaal rond haar hals hangt.  Blijkbaar heeft,  ondanks mijn vermaningen, iemand de bel van Bella mee naar het hotel genomen.  Daar op mijn kamer nog licht brandde is Bella dus naar mijn kamer gekomen.  Van uit mijn raam zie ik de stal en bemerk dat hij is afgesloten.  Bijgevolg leg ik Bella in het bed naast mij en na een halfuurtje boegebabbel vallen we beide in slaap. Ik voelde mij net jozef maar dan zonder Maria en Jezus.  ‘s Morgens heb ik verse melk afgetapt en daarna Bella met bel naar de stal gebracht.  Ne mens kan toch iets meemaken in zijn leven hé!

In het hotel weer het dagelijks ritueel: koek eten, drinken, wassen, plassen, op het bed springen, de lampenkap over je lichaam trekken, in de koffer zitten van je vriend, tandpasta smeren op …en …

Daarna aanschuiven in het restaurant en voor de veiligheid heb ik een onderbroekje van mama de la cassa aangedaan want ik hou ook niet van striemen op mijn zacht velletje. Na het eten vertrekt de ene helft op fakkeltocht en de anderen blijven zodat zij ook met een half varken naar huis kunnen.  De computerheks komt even vertellen en natuurlijk verschijnen Marina en Fuchsia ook op het toneel.  En wie heeft de kamerprijs gewonnen?  Dat zeg ik toch niet.

Ja daar ging mijne wellness met padre Camillo.

Slaapwel en hopelijk morgen een rustige dag zodat ik een beetje kan bekomen.  Zal wel eenzaam zijn zo alleen op mij  kamer.   Ik mis Bella…

 

Je reporter

 

Lees meer...

dag 3 18 februari 2019

Einen schönen guten Abend, liebe leute von Songarten,

Nach de Nacht und allem Dunkel

hebt ein tag sich neu ins Licht.

Mit den Ersten Sonnestralen

streifen Schatten mein Gesicht.

Ja, van al deze zonnestralen wordt een mens een beetje weemoedig en begin je spontaan te dichten.  Niet alleen de zon is van de partij maar ook de temperaturen scoren fantastisch.

minima -0,4  °C        massima 14 °C

Die Sonne lacht jeden Tag vom Himmel.  Niet alleen de zon maar ook de 42 St@rtbaners, de 4 leerkrachten en de 5 monitoren lachen zich hier een breuk.

Daar de leerlingen al wat routine hebben, zijn we vandaag wat later gestart dan de vorige dag. Ik dus speciaal naar mijne vriend Camilo om de klokken dus zeker niet om 07.00 uur te laten luiden maar wel om 07.45 uur.  Padre was akkoord maar hij wilde dat ik nog eens kwam biechten want dit had hij nog niet veel meegemaakt.  Nu ik denk dat hij niks gewoon is !

Om 08.00 uur zit weer iedereen aan tafel.  Enkele brieven voorlezen van het thuisfront, het nieuwe geluid laten horen en even een overzicht geven van de dag.  Om 10.00 uur nemen de monitoren op de piste de ski’s over en kan het feestje weer beginnen.  De skiërs goochelen al met de kleuren van de pistes en ze maken zelfs kleuren bij.  Iedereen kent de rode, de blauwe, de groene, de bruine ( naast de piste maar zonder gras ), de witte en de ligpiste.  Lig is inderdaad geen kleur maar kan wel zéér leuk zijn.  De monitoren Hilaire, Marc, Lauren, Annelyn en het Italiaantje zijn uit goede sneeuw gesneden en zij weten jullie kids te animeren.  Reanimeren is nog niet aan de orde gekomen.  Terwijl iedereen aan het skiën is , wil ik even de Flair lezen maar eigenlijk is dat overbodig want jullie vertellen ons de laatste weetjes uit Zonhoven. Ik ken ondertussen alle uitslagen van de voetbal, de basket, het petanquen waarbij opa zijn heup uit de kom kwam en van de vogelpikwedstrijd .  Oma Hasselt zit momenteel in Pellenberg, opa Gerard zit in zijn midlife periode en heeft zijn haar blauw gekleurd en draagt een jeansjasje van de hellangels.  Het mooiste vind ik dat tante Esmeralda een nieuwe vriend heeft terwijl de vorige nog niet versleten was volgens de buurvrouw.

Van dat lezen komt echter niet veel van in de tirolerhut want de skiërs zoeven langs mijn oren naar beneden.  Monitor Marc, ik kan niet volgen.  Was sagst du Freund?  Oei de verkeerde monitor aan het volgen.  Hou je mond dicht Jolien anders zitten er dadelijk bromvliegen tussen je tanden.  Luca, jas dicht of je verliest je flesje schnaps en dat zou ik toch zeer jammer vinden.  Mats benen dichter bij mekaar want seffes zit er een varken tussen.  Nina, dat is de bel van Bella, breng die terug.  Julie , hoe kom jij nu aan drie latten en 1 stick? En … inderdaad het leven van een monitor kan vermoeiend zijn;

Lap, ze hadden vandaag een flitscontrole aangekondigd en toch laten Léon en Klaartje zich flitsen op de blauwe piste aan paal 6.  De carbinieri, en die zijn niet mals hier, leidt de groep af naar de bruine piste.  Papieren oké, fluo-hesje oké en nu nog blazen. Blijkbaar krijgt het hotel iedere dag verse melk van ons Bella en Bella drinkt iedere dag aan de trog waar de toogafvoer van de tirolerhut uitkomt en daar … iedere dag verse melk drinkt in het hotel blaast zij nu positief.  Ja maar goed dat de charmes van juf Marianne ook hier in Italië werken anders had … voor enkele dagen hare skipas kwijtgespeeld.

Om 16.10 uur arriveert de bende in het hotel en begint de spelnamiddag.  Eerst kienen en Daan wint de hoofdprijs en mag met het half varken naar huis. Daarna naar het huis van plezier waar de stoelendans wordt ingezet.  En de winnaar is ( kijk maar eens naar de foto’s) .

Nu nog vlug douchen, eten of zeg maar liever vreten want hulpkok Raphaël leert  zijn vrienden dat brood met olijfolie zéér lekker kan zijn  en bijgevolg is in een mum van de tijd het brood en de olijfolie op.  Na het eten gaan drie yeti-groepen een fakkeltocht maken in het dorp en de andere drie groepen blijven in het hotel om het ander half varken te winnen. Natuurlijk leest meester Ronny nog voor uit de computerheks en de poetsvrouwen Marina en Fuchsia komen ook weer van hunne tak maken en zeggen dat het stukken beter kan.  De geur is minder omdat Tenzing met zijn busje aftershave alle kamers afgaat in ruil voor een yetipunt.

Zo lieve vrienden uit Zonhoven, dag drie zit er bijna op, zandmannetje heeft zijn werk gedaan en alle snaveltjes en oogjes zijn toe.  Morgen zijn we er weer met natuurlijk het zonnetje .

Oei er wordt op mijn  deur geklopt wie mag dat wel zijn????

Ciao,

je reporter

 

 

Lees meer...

dag 2 , 17 februari deel 2

Liebe freunde vom St@rtbahn,

100% Schneesicherheit,

100 % Entspannung

100%herziliches Lächeln, erstklassiges service und …

Dit is nu een korte samenvatting van sneeuwklassen 2019.

Dus terwijl de leerlingen aan het skiën zijn, wandel ik op mijn gemak naar het kerkje en neem plaats op de tweede rij zodat ik niks kan missen.  Padre Camilo komt uit de sacristie en ik heb het gevoel dat hij mij aankijkt.  Zal maar een gedacht zijn want er zaten nog 10 andere mensen in de kerk.  Nu ik moet eerlijk bekennen dat het een zeer mooie dienst was waarvan onze priester Rik nog wa van kan leren.  Moest ik dat nu allemaal verstaan, was dat nog mooier geweest . Ik was bijna in  de zevende hemel ( eerlijk gezegd ben ik er niet lang gebleven hoor).  Na de dienst ging  padre Camilo de biechtstoel in en ik nam vlug plaats aan de rechterkant want aan de linkerkant ben ik een beetje doof. Daar ik dacht dat Camilo mij toch niet verstond begon ik al mijn zonden van de laatste jaren op te sommen. Op een bepaald moment kwam de padre naar buiten en vroeg aan mij, terwijl hij de gordijn verschoof, of ik wel alleen zat in de biechtstoel.  Dit had hij blijkbaar nog nooit gehoord en ik verschoot ook dat Camilo Nederlands verstaat. Alé zei ik , is dat nu zo erg belleketrek doen.  Natuurlijk niet, maar dat je…en toen begonnen de klokken 11.00 uur te luiden en moest ik naar de skipiste.

Na twee uur intensief skiën was het weer tijd om te eten .  Deze keer nestelden we ons in het restaurant en kregen we frietjes en pizza voorgeschoteld.  Neen, niet op een apart bord maar lekker veel samen op één bord.  Jullie denken waarschijnlijk dat die jeugd na het eten naar een halfuurtje platte rust snakt zoals tijdens het bivak van de chiro. Ja wij hoopten dat ook!  Kom meester en juffen , wij willen glijden en sneeuwballen gooien.  Op zulke momenten begrijp ik dat er soms moorden worden gepleegd.

Hup de latten aan en alle groepen verspreidden zich  over het HELE skigebied.  Ja zelfs de beginnelingen verlieten de babypiste en gingen op zoek naar een blauwe en rode piste.  Ploegen, pizza, potatoes( benen toe, ik zou puree zeggen), berg- en dalski, schnaps, werp je in het dal ( sommigen nemen dat letterlijk),  het zijn de termen die jullie nog vaak in de huiskamer te horen krijgen .  Neen, over en niet- in-orde blad spreken wij niet in de bergen.  Om 15.00 uur gingen de latten op stal en kwamen de sleetjes naar boven.  Na een kwartiertje lag de helft van de groep naast Bella, de grazende koe van gisteren, langs de piste te puffen.  Bella lag wel niet te puffen maar ze lag er wel.  Neen, blijf van die uier af, we kopen wel uierzalf in de Spar.  Yes, de monitoren hadden de duracellkonijntjes plat gekregen en bijgevolg namen we de bus naar het hotel.

Douchen, de kamer opruimen, gezelschapsspelen, mekaar plagen, … en dan weer aan tafel.  De voorgerechten tellen voor hoofdgerechten zodat de hoofdgerechten desserts worden en de desserts eten we natuurlijk ook op omdat ze zo lekker zijn.

Na het eten heeft meester Ronny het spel één tegen allen voorzien en de foto’s van deze activiteit spreken voor zich.  Nummer alle blaadjes van de toiletrol, eet een pot choco leeg met een tandenstoker, … te gek om waar te zijn.  Jammer genoeg hebben de leerlingen dit spel verloren en werden er geen prijzen uitgedeeld.  Natuurlijk kwam de computerheks ook nog op bezoek en deze keer was ze niet alleen.

Om 21.00 uur kwamen nog twee Italiaanse poetsvrouwen, Marina en Fuchsia, de kamer binnengevallen en staken dadelijk van wal. Zij zijn het moe van al die vuile kamers op te ruimen en vragen om meer respect.  Sommige kamers zijn net winkels waar alles is uitgestald, op andere kamers hangt een lijfgeur om van je stokje te vallen en zo gaan ze nog enkele minuten verder.  Uiteindelijk deelden ze wel twee kamerdiploma’s uit maar daar geef ik jullie morgen meer info over.

Het licht gaat uit en ciao ,

 

je reporter

 

Lees meer...

dag 2 zondag 17 februari deel 1

Goedemorgen trouwe lezers,

 

De morgenstond heeft goud in de mond en bijgevolg verlaten  wij onze bedstee om 07.30 uur.  De haan van het dorp ( en hij is de enigste) krijgt nog niet eens de kans om te kraaien want De St@rtbaners zijn hem voor.

Om 08.00u schuiven 42 enthousiaste skiërs aan bij het ontbijtbuffet.  O kijk, hier  is de omelet ook geel zoals thuis.  Amai pizza en dat ‘s morgens al.  Ik dacht dat we enkel taart op zondag krijgen…. en zo gaat dat nog een kwartiertje verder.  Meester Ronny geeft nog een kort overzicht van de dag en juf Charlotte laat de leerlingen het geluid van de dag raden.  Juf Marianne doet haar wit schortje aan en grabbelt in de medicijnenbox.  Ondertussen lees ik in de krant dat Berlusconi Siamo ancora essenziali goed vindt, dat pazzi per la birra consumi record in Italia nel 2018  en dat de soldi nog steeds bezig zijn.

Om 09.14 uur zit of staat iedereen in de skibus en ziet de hotelbaas dat het leven toch mooi kan zijn.  Ik wil niet zagen maar aan de hemel prijkt een patat van een zon zoals ik er nog geen heb gezien dit jaar.  Dus smeren, smeren is de boodschap.

Oei, de klokken luiden en is het tijd om naar de mis te gaan.  Misschien heeft de padre ook even tijd om mijn biecht af te nemen want dat is al een tijdje geleden.  Tot straks,

je reporter

 

 

Lees meer...
  • Basisschool De St@rtbaan directeur: Johan Vanhoyland
  • Schelstraat 10
    3520 Zonhoven

  • Tel: 011/81.47.45
    Gsm: 0474/46.90.87
    E-mail: info@de-startbaan.be